Normaal gezien moet je rekening houden met afstand tot het object en de camera’s richten op dit object door ze lichtjes naar binnen te draaien – dit is hoe onze ogen ook werken.

Aangezien zo een opstelling een erg dure en complexe opstelling is; hadden wij de keuze gemaakt het simpeler te houden en de camera’s 6,5-7cm van elkaar te positioneren en evenwijdig van elkaar te laten filmen. Maar indien je deze beide films zou samenvoegen, bekom je helemaal geen goed 3D beeld – je beelden zouden niet juist juist op het object vallen.

Daarom hadden we een extra hulp nodig in de postproductie: de beelden moesten juist gepositioneerd worden om tot een 3D beeld te komen. Hier kwamen we al snel uit op de Premiere Pro plugin: Cineform Neo 3D. Hiermee kon simpel en efficiënt beelden worden samengevoegd en had je volledig de controle over het 3D effect.

Onderstaande tutorial is een deftige introductie in Cineform Neo 3D.

Dus rekening houdend met enkele voorwaarden voor een 3D beeld, bekom je een erg goed resultaat.

* Het onderwerp waar je de kijker wilt op laten focussen is het middelpunt, hier overlapt het beeld niet.

*Een grotere overlapping in het beeld werkt inefficiënter; de beste effecten worden bereikt met een minimaal 3D effect. Wanneer er teveel op de voorgrond staat, ga je de aandacht afleiden en wordt het effect minder duidelijk.

*De beelden moeten 100% gesynchroniseerd zijn; een kleine afwijking wordt duidelijk in het beeld, dit fenomeen wordt ghosting genoemd.

Het resultaat kan je hier bekijken; je hebt wel een Red-Cyan 3D brilletje nodig!
ps: neem voldoende backups: ons project ging al snel tegen de 800gb en een corruptbestandje vinden is dan zo goed als onmogelijk.

Ik kon me eigenlijk niet meer hebben vergist. Voor de module Business Media hadden we de keuze verschillende media-vormen uit te werken; gaande van podcasts tot een 3D documentaire.
Eigenlijk hebben we geen enkel moment getwijfeld en hebben we met ons groepje onmiddellijk toegestemd een 3D documentaire te maken; het onderwerp was op dat moment nog een bijkomstigheid.
Voor ons was het nog tasten in het duister; we gingen wel uitleg krijgen over 3D, maar die uitleg zou pas na 5 weken volgen en we hadden in totaal 6 weken om de documentaire af te leveren. Dus 6 weken om van concept tot een eindproduct te komen; dit lijkt erg lang – maar daar moet je bij bedenken dat de andere vakken nog gewoon doorliepen.

We hebben er dan ook geen gras over laten groeien en onmiddellijk beginnen te zoeken naar een geschikt onderwerp voor onze documentaire. Gelukkig kwamen we al erg snel een geschikt onderwerp tegen; namelijk mijn middelbare school. Al enkele jaren heb ik hun geholpen met het technische aspect van de show en ik wist dat dit rond deze tijd viel. Ik heb toen contact opgenomen gehad met een oud-leerkracht van mij, Alida Pagnaer, om te vragen of ze dit zouden zien zitten. Geen twee dagen later zat ik al bij hun aan tafel om ons hele concept uit te leggen en zijn we tot een akkoord gekomen. Ongeveer een half weekje nadat de opdracht gegeven was waren we al bezig met te gaan filmen. Het moest allemaal erg snel gaan, want hun project zou amper twee weken later al af zijn.

Goed; eerst een beetje over wat we geleerd hebben over 3D. Van onze docent Business Media hebben we een eindwerk gekregen van een van zijn leerlingen. Hierin werden twee soorten 3D uitgelegd.

-Een eerste is net zoals onze ogen werken: namelijk dat de camera’s langs elkaar opgesteld staan maar met een bepaalde hoek naar binnen gedraaid – deze hoek is afhankelijk van hoever het onderwerp van de lens is verwijderd. De ideale situatie is dat beide middelpunten van de camera kruisen in het midden van het onderwerp.

Zie afbeelding hieronder:

In deze afbeelding zie je dus twee camera’s die ongeveer 6,5-7cm uit mekaar staan die lichtjes naar binnen gericht staan.

- Een andere mogelijkheid is beide camera’s parallel opstellen; dit wilt concreet zeggen dat de camera’s, net zoals de eerste methode, ongeveer 6,5 tot 7 cm uit elkaar staan. Dit is het meest natuurlijke zicht voor ons (ongeveer even ver als onze ogen). Dit is de gemakkelijkste methode; omdat eenmaal het toestel afgesteld er niets meer veranderd moet worden; maar hierdoor is het 3D effect ook een heel stuk minder.

Ondanks dat de tweede methode meer negatieve gevolgen heeft hebben we toch besloten het zo te doen; omdat de eerste methode gewoon teveel afstel werk vereiste en we deze tijd nooit hadden bij het filmen van een documentaire.

Gelukkig hadden we een troef achter de handen! Namelijk een plugin voor Premiere Pro; Cineform Neo 3D. Met deze plugin kunnen we alle beelden horizontaal en verticaal kunnen ‘allignen‘; zodat we dus zelf volledig controle hadden over het 3D effect.
Hier ga ik verder op in in een volgende blogpost, stay tuned!